To była lektura w sam raz na sobotę - na chwilowe oderwanie się od stresów z tygodnia, na chwilowe zatopienie się w innym, książkowym świecie: bo jak się zaczyna tę 400 - stronicową lekturę, to nie sposób oderwać się przed doczytaniem jej do końca.

Czy jest tak rewelacyjna?

Nie.

Historia jest dość typowa. Mały chłopiec znajduje w wąwozie zwłoki młodej kobiety. Po przyjeździe policji i innych odpowiednich służb okazuje się, że pod tymi zwłokami ukryte są dwa inne ciała. Zostają zidentyfikowane jako ofiary zaginięcia sprzed wielu lat - sprawy, której wówczas nie udało się wyjaśnić. Wszystkie ofiary mają takie same obrażenia i wydaje się, że zbrodnie mógł popełnić ten sam przestępca. Od samego początku wiadomo, że w całą sprawę zamieszana jest rodzina Hultów - wewnętrznie skłócona, posiadająca liczne tajemnice i skomplikowane relacje personalne.

Standardowo, trochę miejsca musi być też poświęconego na tematy związane z osobistym życiem policjanta, który prowadzi dochodzenie. Cała akcja rozgrywa się w sezonie letnim, panują niespotykane jak na Szwecję upały, partnerka Patrika jest w bardzo zaawansowanej ciąży, a do ich domu - jako że znajduje się on w turystycznej miejscowości nad jeziorem - przyjeżdżają proszeni albo mniej proszeni goście, którzy chcieliby skorzystać z darmowego noclegu. Te wątki "osobiste" przedstawione są z dość humorystycznie.

Skoro historia jest typowa i nic nie zaskakuje, to dlaczego tak fajnie się te książkę czyta? Bo jest po prostu dobrze opowiedziana, wpisuje się dobrze w ramy "klasyki" kryminału szwedzkiego.