To druga książka Antoniny Kozłowskiej, po którą sięgnęłam. I w mojej ocenie lepsza od "Czerownego roweru". Choć sięgałam po nią z pewną obawą - czy nie będzie zbyt banalna i płytka?

Tym razem mamy dwie bohaterki - Martę oraz Iwonę. Na pierwszy rzut oka można powiedzieć, że Marcie życie się powiodło - ma dobrą pracę, dość udany związek, ładne mieszkanie na nowym warszawskim osiedlu. Ale nie ma dziecka... Po kilku poronieniach myśl o dziecku staje się coraz bardziej obsesyjna. Marta za wszelką cenę chce dołączyć do grona Matek. Przepustką do tego świata ma być Iwona...

Iwona, której w życiu nie poszczęściło - z powodu ciąży nie udało się jej skończyć studiów, w jej małżeństwie, początkowo nawet dość udanym, zaczęły pojawiać się problemy finansowe, które doprowadziły ostatecznie do jego rozpadu. Decyduje się zostać surogatką by polepszyć swoje życie - by kupić choremu na astmę synkowi leki, by ubrać córeczkę w ładne, modne rzeczy tak, by nie odróżniała sie od innych dziewczynek w klasie, by móc kupić dzieciom ładne prezenty na święta.

Oczywiście nie wszystko jest jednak takie proste... Można z pewnościa zarzucić autorce przewidywalność fabuły. Ale mimo wszystko jest dość dobrze skonstruowana, bohaterki nie są wcale takie banalne. No i niewątpliwie książka porusza parę ważnych kwestii - poza samymi konsekwencjami, do jakich może małżeństwo doprowadzić niemogąca się zrealizować chęć posiadania potomstwa, także kwestie niewystarczających regulacji prawnych czy opieki szpitalnej i sytuacji kobiet na rynku pracy.

Mnie się podobało :-)