Znalazłam książkę wśród świątecznych prezentów pod choinką :-)

Trzy rozmowy z ocalonymi z Zagłady.

Każda z nich zupełnie inna.

Pierwszą, najobszerniejszą, Teresa Torańska odbyła z Michałem Bristigerem. Urodzony na początku lat 20 w Jagielnicy na Podolu, przed wojną zaczął studia medyczne. Dokończył je po wojnie. Jednak to nie medycyną, ale muzyką postanowił się w życiu zająć. Ukończył muzykologię, obecnie jest profesorem. Jego rozmowa z Teresą Torańską koncetruje się wokół przeżyć wojennych - jest to niezwykła opowieść o tym, jak udało mu się najpierw przetrwać pierwsze wojenne lata we Lwowie, a następnie w 1943 przedostać z Ukrainy do Włoch.

Rozmowa druga z Michałem Głowińskim, profesrorem Instytutu Badań Literackich PAN w mniejszym stopniu dotyczy jego przeżyć wojennych (a był on wraz z rodziną przesiedlony w 1940 roku do getta warszawskiego, udało mu się uciec na stronę aryjską w 1943 r.), skupia się raczej na sytuacji Żydów we wczesnych latach PRLu. W dużym stopniu jest to analiza języka, jakim się wówczas posługiwano, w jaki zwracano się do Żydów i w jaki o nich pisano i mówiono.

Ostatnia część to rozmowa z Adamem Danielem Rotfeldem, byłym ministrem spraw zagranicznych. Dotyczyła jego dzieciństwa a także okresu powojennego - studiów, pracy, pierwszych sukcesów zawodowych, prób zwerbowania na TW.

Ta ostatnia rozmowa podobała mi się najbardziej. Może dlatego, że losy Adama Rotfelda były tak interesujące. Jednak wszystkie rozmowy oceniam jako bardzo dobre. Choć, poza ostatnim rozmówcą, postaci z którymi rozmawiała Torańska nie były mi wcześniej znane. Ale to nie o to chodzi, żeby czytać rozmowy z ludźmi znanymi, tylko z osobami ciekawymi, które mają coś do opowiedzenia. A takimi osobami są z pewnością bohaterowie tych rozmów :-)