Tak jak pisałam wcześniej, ani znawczynią ani fanką fantastyki nie byłam nigdy. Ale muszę przyznać, że całą sagę przeczytałam z zainteresowaniem. Choć tomy - w moim odczuciu - równe nie są. Oczywiście to kwestia tego, czego się w nich szuka. I o czym lubi się czytać. Więc na pewno np. tom trzeci, w którym bohaterowie idą, idą, idą oraz dla odmiany jeszcze idą ma swoich wiernych miłośników. Mnie zdecydowanie bardziej podobały się te, których konstrukcja była ciekawsza, np. tom czwarty, który przede wszystkim był w interesujący sposób opowiedziany.

Po przeczytaniu całości wciąż podtrzymuję moje pierwsze wrażenie, że nie jest łatwo się odnaleźć w ilości postaci i w złożoności opisów topograficznych. Ale jakoś można się z tym uporać :-)

W moim odczuciu trochę za mało jest w tej sadze humoru. Nie chciałabym bynajmniej zrobić z niej śmiesznej komedyjki, ale jak na tyle wątków, które się pojawiają, nieco więcej powinno wywoływać uśmiech na twarzy czytelnika.

No i okładki mi się w ogóle nie podobają. Dlatego do tego wpisu dodaję tylko jedną.

Przede mną jeszcze dwa "wprowadzące" tomy z opowiadaniami. żeby jednak nie było, przeczytałam jużż "alternatywne" zakończenie sagi. Chyba nie do końca rzeczywiście do niej pasujące. Chociaż i to, które jest mogłoby być nieco inne...